Lucerna

Spośród wszystkich naszych pastewnych roślin wieloletnich lucerna mieszańcowa ma największe potencjalne możliwości wydania wysokiego plonu jednostek owsianych i białka z ha. Do niedawna jeszcze lucerna była uprawiana na 4—6-letnie i dłuższe użytkowanie. Był to ekstensywny sposób produkcji pasz. Udana wsiewka lucerny w zboża, zasiane po okopowych na oborniku, jesienią daje niższy plon ściernianki niż koniczyna czerwona. Po przezimowaniu, już w pierwszym roku użytkowania, daje trzy pokosy zielonej masy. Niekiedy już w pierwszym roku użytkowania skutecznie” konkuruje lucerna pod względem plonu zielonej masy, a także jednostek owsianych i białka, z koniczyną czerwoną. Średni plon zielonej masy z 15 doświadczeń w pierwszym roku użytkowania lucerny wynosił 42,2, a koniczyny 38,0 t z hektara. Toteż użytkowanie lucerny można zakończyć po zbiorze trzeciego pokosu w drugim roku użytkowania, przeznaczając pole pod pszenicę ozimą lub po pierwszym pokosie w 3 roku użytkowania pod uprawę rzepaku ozimego. W ten sposób zbiór lucerny przypada w okresie jej maksymalnego plonowania, a jednocześnie następuje ciągłe zwiększanie żyzności gleby, dzięki korzystnemu działaniu resztek pożniwnych zaoranego lucernika. Zakładając z góry krótkie użytkowanie plantacji, można z powodzeniem siać mieszankę lucerny mieszańcowej z koniczyną czerwoną. Wówczas dzięki silnemu wzrostowi koniczyny w pierwszym roku wegetacji zbiera się większy plon ściernianki, a w pierwszym roku użytkowania zbierze się większy plon zielonej masy. Następuje też lepsze zwarcie łanuna całej powierzchni pola.