Metoda orki i obsiewu

Metodę orki i obsiewu stosuje się prawie zawsze po osuszeniu bagna, po wykarczowaniu zakrzaczenia, wyrównaniu terenu .spychaczem, po zniszczeniu darni. Poprawy tą metodą wymagają skępianie pastwiska, łąki opanowane przez uporczywe chwasty jeśli zajmują one ponad 25% powierzchni, użytki o wadliwym profilu glebowym uniemożliwiającym normalny wzrost roślin. Ze względu na to, że jest to metoda najbardziej kosztowna, wszystkie zabiegi agrotechniczne muszą być wykonywane z wielką starannością i dostosowane do rodzaju gleby. Ogólną zasadą, której należy skrupulatnie przestrzegać, jest odwrócenie skiby o 180° pługiem o odkładnicy śrubowej, a następnie bardzo dokładne spulchnienie i wyrównanie powierzchni Na glebach mineralnych orkę należy wykonać jesienią. Wiosną odstające skiby należy przywałować gładkim wałem ciężkim , następnie pociąć broną talerzową, przechodząc wzdłuż skib oraz na ukos. Na spulchnioną i wyrównaną powierzchnię rozsiewa się nawozy, stosuje się bronę ciężką i wysiewa mieszankę nasion, po czym bronuje broną lekką i wałuje wałem gładkim lub zębatym. Gleby torfowe są trudniejsze do zagospodarowania. Stosowane tu zabiegi uprawowe muszą być dostosowane do rodzaju torfu. Najlepiej orkę wykonać wiosną, a bezpośrednio po niej kolejne uprawy, tj. wałowanie i talerzowanie aby nie dopuścić do przesuszenia wierzchniej warstwy torfu. Obecnie pozostały do zagospodarowania tzw. tereny trudne, silnie zakrzaczone, zadrzewione, skępione lub zniszczone przez bezplanowe wydobywanie torfu. Na takich obszarach przed orką należy najpierw oczyścić i wyrównać powierzchnię. Aby ułatwić karczowanie krzaków i drzew w roku poprzedzającym zagospodarowanie, należy je potraktować herbicydami o działaniu totalnym. Dopiero w następnym roku (po częściowym zaschnięciu drzew i krzewów), można przystąpić do niszczenia ich za pomocą karczownika.