Mieszanki roślin pastewnych

Mieszanki roślin pastewnych stosuje się, aby zapobiec wylęganiu roślin lub polepszyć wartości pokarmowe i smakowe zielonki. Niektóre rośliny mogą dać wysokie plony zielonki, inne mają zielonkę delikatniejszą, chętnie zjadaną przez inwentarz i o wyższej zawartości białka. Dlatego na glebach klasy I—IVa, jeżeli są zwięźlejsze i dobrze utrzymują wodę, należy wysiewać mieszanki, których podstawowym składnikiem jest bobik, a uzupełnienie stanowią inne strączkowe. Można wtedy wysiać na ha: 150 kg bobiku, 30 kg wyki ozimej i 60 kg peluszki. Wówczas na 1 m powinno rosnąć 30 roślin bobiku, 100 roślin wyki ozimej i 30 roślin peluszki. Na glebie klasy IV odpowiednia będzie mieszanka z udziałem łubinu wąskolistnego w ilości 80 kg, peluszki 60 kg, wyki ozimej 30 kg na hektar. Na glebie słabej V—VI klasy podstawę mieszanki powinien stanowić łubin żółty w ilości 110 kg, wyka ozima 30 kg, peluszka 30 kg na hektar. Niezależnie od tego do mieszanki tej można dodać 30 kg seradeli, która będzie stanowiła podszycie. Mieszanki o podanym składzie gwarantują zwartość łanu i nie wylęgają tak wcześnie. Rośliny mieszanki mają zbliżoną dynamikę wzrostu, więc kosić je należy w pełni kwitnienia. Jeżeli są przeznaczone do zakiszania, można z powodzeniem do każdej z nich dodać 30 kg owsa, nie zmniejszając ilości wysiewu roślin strączkowych. W mniejszym stopniu do takich mieszanek nadaje się kukurydza ze względu na powolny początkowy wzrost i duże wymagania pod względem światła i ciepła, a słonecznik ze względu na szybkie twardnienie.