Rośliny pastewne wieloletnie

W plonie głównym i wtórym mogą być uprawiane rośliny pastewne jednoroczne i wieloletnie. W przeciwieństwie do poplonów, powodują one Ograniczenie powierzchni uprawy roślin towarowych. Produkcja pasz w plonie głównym jest droższa, toteż im większy jest udział pasz z tego źródła w żywieniu inwentarza, tym mniej opłacalna staje się produkcja zwierzęca. Roślinny pastewne wieloletnie można wsiewać w roślinę ochronną. Eliminuje się wówczas nakłady na uprawę roli i siew nawozów. Uprawa ich bez rośliny ochronnej nie jest racjonalna, traci się bowiem w roku siewu plon zboża lub innej rośliny, nie zawsze zyskując w zamian rekompensatę w plonie zielonki. Siew taki może być tylko wyjątkowo uzasadniony wówczas, gdy zachodzi konieczność przyorania obornika, wapnowania, zwalczania perzu itp. Niejednokrotnie sieje się te rośliny bez rośliny ochronnej na glebach dla nich za słabych. Ma to umożliwić wzrost siewek w optymalnych warunkach. Nie zawsze się to jednak udaje, bo w razie niepomyślnych warunków atmosferycznych, a zwłaszcza suszy, motylkowe drobnonasienne uprawiane na nieodpowiedniej glebie dają w roku siewu niski plon bądź wręcz przepadają. Do grupy roślin motylkowych drobnonasiennych zaliczamy koniczynę czerwoną, lucernę mieszańcową, komonicę zwyczajną, esparcetę, koniczynę białoróżową, koniczynę krwistoczerwoną, nostrzyk, przelot.